Evangelie Gemeente De Pionier

Wie kent niet het ‘Onze Vader’? Het is een gebed gericht tot God in de hemel en ons geleerd door Jezus Christus. Is dat vergelijkbaar met de songtekst van een lied als ‘You never walk alone.’? En dus iets wat de bidders of zangers een goed gevoel geeft? Is er niet meer mee aan de hand? Jezus zei: ‘Onze Vader”, dus een gebed gericht tot zijn Vader en de onze. Niet tot onze aardse vaders, tot God de Allerhoogste. Tot Hem zo bidden mag je als je in Hem gelooft. Bidden tot iemand waarvan je niet gelooft dat die bestaat, is jezelf voor de gek houden. Als je wel in God en zijn Zoon Jezus gelooft, leert het ‘Onze Vader’ hoe we tot God mogen bidden en Hij ons hoort! Nu kan een kind van zeg, 5 jaar wel haar vader vragen om een smartphone, maar geeft hij dat ook? Vragen we dat Gods Naam geheiligd wordt, aanbeden en vereerd, zoals Jezus deed. Dat zegent God de Vader! Hij weet wat goed voor ons is. Waar zijn die bidders?

God bepaalt wat recht  en rechtvaardig is, staan wij dan niet vreselijk in ons hemd omdat we het zelf willen uitmaken? In de eerste plaats tegenover God, maar hoogst zelden reageert de Heer zó dat onze ogen meteen ervoor opengaan. Maar ook omdat we niet kunnen omgaan met botsende rechten zoals mensenrechten, en heeft een ongeboren mensenkind geen rechten? Wij zijn geneigd partijdig en subjectief te oordelen. Erkennen dat God absoluut rechtvaardig is, in elk opzicht onpartijdig, eerlijk en waarachtig, is dat niet bevrijdend? Want er is geen enkel onrecht dat onopgemerkt en onbestraft blijft. Ook mensen die grote misdaden hebben gepleegd en menen door zelfmoord aan vervolging te kunnen ontkomen, kunnen aan Gods oordeel niet ontsnappen. Hoe serieus recht is bij God zien we als we kijken naar het afgrijselijke lijden en sterven van Gods Zoon Jezus. Hij onderging vrijwillig de dodelijke straf voor de zonden / misdaden die wij plegen. Hij, totaal onschuldig en heilig, werd volkomen verpletterd, lichamelijk en psychisch, in jouw en mijn plaats. Wie gelooft in Jezus Christus spreekt God vrij, wantrouw dat toch niet!

‘Ik sta voor de deur en klop aan. Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik binnenkomen, en we zullen samen eten, Ik met hem en hij met Mij.’ Woorden van Jezus Christus nadat Hij teruggekeerd was naar de hemel. Jezus bedoelt hier niet je huisdeur, wel de deur van je hart. Wil je opendoen voor Hem? Intrappen of openbreken zal Hij nooit doen want Hij houdt van je! Je hart openen voor Gods Zoon Jezus wil zeggen dat je Hem serieus neemt en wil luisteren. Hij wil, staat hier, samen met je eten. Wat bedoelt Hij daarmee? Een rechter zal nooit of te nimmer een beklaagde aanbieden om samen te eten. Opendoen voor Jezus Christus betekent niet dat Hij je veroordeelt of afwijst! Met Jezus samen eten betekent een nieuwe toekomst ingaan. Toegeven dat je Jezus Christus nodig hebt om zo te kunnen gaan leven als God bedoelt heeft voor je. Hij is jouw Maker, jouw Schepper, Hij weet waarom Hij jou in deze tijd hier wilde hebben. Waar blijf je als je Jezus buiten laat staan?

Er bestaat een soort religieuze supermarkt waar je al shoppend je geloof samenstelt en de god kiest die jou aanstaat. Wat voor god ook, maar die krijgt dan je aandacht en eerbied en moet voor goede dingen zorgen. Een stap verder gaan diegenen die menen dat er maar één God is, hoe die ook heet. Tot die mensen zegt de apostel Jacobus: ‘U gelooft dat God de enige is? Daar doet u goed aan. Maar de demonen geloven dat ook, en ze sidderen.’ Nu komen we bij de waarheid die de Bijbel beklemtoont: Waarom zouden boze geesten sidderen voor God, de Allerhoogste? Omdat zij, tuk op onze bewondering en verering, de ontzagwekkende majesteit van God en de Zoon van God, Jezus Christus, kennen. Want alleen Jezus komt onze aanbidding toe en alleen Hij geeft het geloof waardoor de angst voor de dood en voor het oordeel van God, verdwijnt. Demonen misleiden en bedriegen ons, maar zoveel mensen trappen daar in. Jezus zei: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand kan bij de Vader komen dan door Mij.’ 

Schokkende beelden zien we op tv van de bosbranden in Frankrijk en Spanje. Wat een ontzagwekkend en vreselijk fenomeen is bosbrand op zo’n schaal. Velen omschrijven het als apocalyptisch, d.w.z. het doet denken aan het vergaan van de wereld zoals in de Apocalyps staat. De Apocalyps is het bijbelboek Openbaring. Petrus schrijft: ‘De Dag van de Heer zal komen als een dief. De hemelsferen zullen die dag met luid gedreun vergaan, de elementen gaan in vlammen op, de aarde wordt blootgelegd en alles wat daarop gedaan is komt aan het licht.’ In Openbaring staat dat gedetailleerd uitgewerkt. God beheerst de macht van het vuur en wij, schepselen, zijn daar weerloos tegen. Is dat pure bangmakerij van bijgelovige figuren of zit er een kern van waarheid in? Er is een bepaalde parallel met de zondvloed in Noachs tijd. Alleen dankzij Gods ingrijpen konden 8 mensen in die ark overleven. Nu is Jezus Christus die reddingsboei en alleen door in Hem te geloven, ontkom je aan dat verwoestende vuur van Gods oordeel. Hij onderging het oordeel aan het kruis voor wie in Hem geloven.

God moet dit, God moet dat, moet zus, moet zó! Doet Hij wat wij willen, dan misschien besteden we aandacht aan Hem. Zou de regering van ons land zo’n houding kunnen accepteren? Al enkele eeuwen staat boven iedere wet ‘…. bij de gratie Gods…’Het besef was sterk dat boven de overheid God staat en dat Hij uiteindelijk alles bestuurt. Accepteren mensen de overheid niet, zoals de autonomen, dan komen ze vroeg of laat met het gezag van diezelfde overheid in botsing. In een land zonder overheid regeert het recht van de sterkste. Daarom is het Grote Gebod, God lief te hebben en onze naaste als onszelf. En precies dat is de allergrootste uitdaging voor iedereen. Misschien zou je het wel willen, maar hoe doe je dat? God voorzag dat dilemma al met de schepping van de mens. Daarom kwam zijn Zoon, Jezus Christus, als een van ons op aarde leven. Hij leefde zoals God dat van iedereen vraagt. Alleen nam Hij onze schulden bij God over en loste ze in door te sterven. Jezus maakt het mogelijk te doen wat God vraagt!

‘Ben je niet genoeg geslagen, verzet je je nog altijd? Heel je hoofd doet pijn, heel je hart is ziek.  Van voetzool tot kruin, niets is ongeschonden: een en al wonden en builen en striemen, niet verbonden, niet verzorgd, niet met olie verzacht.’ Woorden van de profeet Jesaja (1:5) tegen het volk Israël. Ze onthullen een diepe waarheid die niet alleen geldt voor het Joodse volk, ze hebben universele betekenis. Hier lezen we het antwoord namelijk op de vraag: ‘Waarom overkomt ons dit?’ Dat ‘dit’ is in wezen alles wat ons leven sterk negatief beïnvloedt, wat ons overkomt met overmacht, per toeval, force majeur, pure (of domme) pech en zelfs door eigen schuld. Voor het antwoord op die vraag worden rechtszaken aangespannen, onderzoeken ingesteld, schuldigen gezocht of aangewezen, maar de diepste reden komt bijna nooit op tafel: God zoekt ons hart, Hij verstoort onze gerustheid om ons wakker te schudden. Hij gooit soms de hele tafel van ons luxe leven omver, want tenzij we wakker worden, anders gaan we verloren! Keer terug tot de God van hemel en aarde, tot Jezus Christus!

Wat zoeken we eigenlijk in de vakantie? Rust, ontspanning, het doorbreken van de sleur van alledag, nieuwe energie, het avontuur. Wat we er ook hopen te vinden, het is tijdelijk en vaak maar kortdurend. Vakantie is (of lijkt) onmisbaar om het levenstempo vol te houden. Voor heel wat mensen is het leven een ratrace en is falen een ramp! Maar is  de waarde van ons leven niet véél groter dan in geld is uit te drukken? Toch was het vroeger niet beter, wel anders. Ook toen ging het niet om wie je was maar om wat je had. God kijkt heel anders naar ons. Hij kent iedereen en iedereen is even waardevol voor Hem. Sterker nog, juist voor de armen, zwakken en achtergestelden heeft Hij een speciale voorkeur. Ga toch met Gods ogen naar de wereld kijken! ‘Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven.’ Hoe kun je komen? Vraag het Hem, nodig Jezus Christus uit, besef dat Hij alleen echte rust en vrede kan en wil geven!

Wie ook maar iets kent van de kerkgeschiedenis weet dat die, naast veel mooie gebeurtenissen, ook over scheuringen en afsplitsingen gaat. Overigens is dat niet specifiek iets van de kerk in het algemeen, ook in andere godsdiensten zie je dat. En dat toont vooral over hoe wij omgaan met diepgevoelde meningsverschillen. ‘Verdraag elkaar en vergeef elkaar als iemand een ander iets te verwijten heeft; zoals de Heer u vergeven heeft, moet u elkaar vergeven. En bovenal, kleed u in de liefde, dat is de band die u tot een volmaakte eenheid maakt.’ Heeft de apostel Paulus, die dit schreef, niet heel makkelijk praten? Nee, hij had al te maken met heftige verschillen van inzicht. Maar hij wist ook dat wij mensen het niet in eigen kracht kunnen realiseren. Jezelf ‘kleden in de liefde’ kan niemand van nature. Diegene die volmaakt leefde vanuit liefde was Jezus Christus. Hij toonde het door de straf voor onze zonden op zich te nemen aan het kruis. Een sterker bewijs van Gods liefde is onmogelijk. Hij wil ons die liefde leren. Is dat niet hard nodig?

Er bestaan veel opvattingen over hoe God is en over hoe Hij, als Hij bestaat, zou moeten zijn. Merkwaardig genoeg zijn wij mensen in staat oprecht te geloven in een god die zo is als wij zouden willen! Maar hoe kom je er achter of God echt bestaat en wie Hij werkelijk is? Pas op, de vraag zó stellen leidt je op de goede weg! Dit zei Jezus Christus: ‘Vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden,’. De met afstand betrouwbaarste bron is niet ons gevoel, de wetenschap, de filosofie of theologie, maar de Bijbel. Gods smerige, maar verslagen vijand is de duivel en hij kent geen scrupules om God en Gods zoon Jezus in een kwaad daglicht te stellen. De Bijbel daarentegen toont ons een betrouwbaar beeld van God in Gods Zoon Jezus Christus. ‘Elke schrifttekst is door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen,’. Het vraagt moed om de Bijbel te gaan lezen en je voortdurend af te vragen: ‘God, wie bent U?’ Heb jij die moed?