Evangelie Gemeente De Pionier

Schokkende beelden zien we op tv van de bosbranden in Frankrijk en Spanje. Wat een ontzagwekkend en vreselijk fenomeen is bosbrand op zo’n schaal. Velen omschrijven het als apocalyptisch, d.w.z. het doet denken aan het vergaan van de wereld zoals in de Apocalyps staat. De Apocalyps is het bijbelboek Openbaring. Petrus schrijft: ‘De Dag van de Heer zal komen als een dief. De hemelsferen zullen die dag met luid gedreun vergaan, de elementen gaan in vlammen op, de aarde wordt blootgelegd en alles wat daarop gedaan is komt aan het licht.’ In Openbaring staat dat gedetailleerd uitgewerkt. God beheerst de macht van het vuur en wij, schepselen, zijn daar weerloos tegen. Is dat pure bangmakerij van bijgelovige figuren of zit er een kern van waarheid in? Er is een bepaalde parallel met de zondvloed in Noachs tijd. Alleen dankzij Gods ingrijpen konden 8 mensen in die ark overleven. Nu is Jezus Christus die reddingsboei en alleen door in Hem te geloven, ontkom je aan dat verwoestende vuur van Gods oordeel. Hij onderging het oordeel aan het kruis voor wie in Hem geloven.

God moet dit, God moet dat, moet zus, moet zó! Doet Hij wat wij willen, dan misschien besteden we aandacht aan Hem. Zou de regering van ons land zo’n houding kunnen accepteren? Al enkele eeuwen staat boven iedere wet ‘…. bij de gratie Gods…’Het besef was sterk dat boven de overheid God staat en dat Hij uiteindelijk alles bestuurt. Accepteren mensen de overheid niet, zoals de autonomen, dan komen ze vroeg of laat met het gezag van diezelfde overheid in botsing. In een land zonder overheid regeert het recht van de sterkste. Daarom is het Grote Gebod, God lief te hebben en onze naaste als onszelf. En precies dat is de allergrootste uitdaging voor iedereen. Misschien zou je het wel willen, maar hoe doe je dat? God voorzag dat dilemma al met de schepping van de mens. Daarom kwam zijn Zoon, Jezus Christus, als een van ons op aarde leven. Hij leefde zoals God dat van iedereen vraagt. Alleen nam Hij onze schulden bij God over en loste ze in door te sterven. Jezus maakt het mogelijk te doen wat God vraagt!

‘Ben je niet genoeg geslagen, verzet je je nog altijd? Heel je hoofd doet pijn, heel je hart is ziek.  Van voetzool tot kruin, niets is ongeschonden: een en al wonden en builen en striemen, niet verbonden, niet verzorgd, niet met olie verzacht.’ Woorden van de profeet Jesaja (1:5) tegen het volk Israël. Ze onthullen een diepe waarheid die niet alleen geldt voor het Joodse volk, ze hebben universele betekenis. Hier lezen we het antwoord namelijk op de vraag: ‘Waarom overkomt ons dit?’ Dat ‘dit’ is in wezen alles wat ons leven sterk negatief beïnvloedt, wat ons overkomt met overmacht, per toeval, force majeur, pure (of domme) pech en zelfs door eigen schuld. Voor het antwoord op die vraag worden rechtszaken aangespannen, onderzoeken ingesteld, schuldigen gezocht of aangewezen, maar de diepste reden komt bijna nooit op tafel: God zoekt ons hart, Hij verstoort onze gerustheid om ons wakker te schudden. Hij gooit soms de hele tafel van ons luxe leven omver, want tenzij we wakker worden, anders gaan we verloren! Keer terug tot de God van hemel en aarde, tot Jezus Christus!

Wat zoeken we eigenlijk in de vakantie? Rust, ontspanning, het doorbreken van de sleur van alledag, nieuwe energie, het avontuur. Wat we er ook hopen te vinden, het is tijdelijk en vaak maar kortdurend. Vakantie is (of lijkt) onmisbaar om het levenstempo vol te houden. Voor heel wat mensen is het leven een ratrace en is falen een ramp! Maar is  de waarde van ons leven niet véél groter dan in geld is uit te drukken? Toch was het vroeger niet beter, wel anders. Ook toen ging het niet om wie je was maar om wat je had. God kijkt heel anders naar ons. Hij kent iedereen en iedereen is even waardevol voor Hem. Sterker nog, juist voor de armen, zwakken en achtergestelden heeft Hij een speciale voorkeur. Ga toch met Gods ogen naar de wereld kijken! ‘Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven.’ Hoe kun je komen? Vraag het Hem, nodig Jezus Christus uit, besef dat Hij alleen echte rust en vrede kan en wil geven!

Wie ook maar iets kent van de kerkgeschiedenis weet dat die, naast veel mooie gebeurtenissen, ook over scheuringen en afsplitsingen gaat. Overigens is dat niet specifiek iets van de kerk in het algemeen, ook in andere godsdiensten zie je dat. En dat toont vooral over hoe wij omgaan met diepgevoelde meningsverschillen. ‘Verdraag elkaar en vergeef elkaar als iemand een ander iets te verwijten heeft; zoals de Heer u vergeven heeft, moet u elkaar vergeven. En bovenal, kleed u in de liefde, dat is de band die u tot een volmaakte eenheid maakt.’ Heeft de apostel Paulus, die dit schreef, niet heel makkelijk praten? Nee, hij had al te maken met heftige verschillen van inzicht. Maar hij wist ook dat wij mensen het niet in eigen kracht kunnen realiseren. Jezelf ‘kleden in de liefde’ kan niemand van nature. Diegene die volmaakt leefde vanuit liefde was Jezus Christus. Hij toonde het door de straf voor onze zonden op zich te nemen aan het kruis. Een sterker bewijs van Gods liefde is onmogelijk. Hij wil ons die liefde leren. Is dat niet hard nodig?

Er bestaan veel opvattingen over hoe God is en over hoe Hij, als Hij bestaat, zou moeten zijn. Merkwaardig genoeg zijn wij mensen in staat oprecht te geloven in een god die zo is als wij zouden willen! Maar hoe kom je er achter of God echt bestaat en wie Hij werkelijk is? Pas op, de vraag zó stellen leidt je op de goede weg! Dit zei Jezus Christus: ‘Vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden,’. De met afstand betrouwbaarste bron is niet ons gevoel, de wetenschap, de filosofie of theologie, maar de Bijbel. Gods smerige, maar verslagen vijand is de duivel en hij kent geen scrupules om God en Gods zoon Jezus in een kwaad daglicht te stellen. De Bijbel daarentegen toont ons een betrouwbaar beeld van God in Gods Zoon Jezus Christus. ‘Elke schrifttekst is door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen,’. Het vraagt moed om de Bijbel te gaan lezen en je voortdurend af te vragen: ‘God, wie bent U?’ Heb jij die moed?

Door pijnlijke gebeurtenissen 18 jaar geleden zijn wij (Evangeliegemeente de Pionier en Christengemeente Compas) elkaar helemaal uit het oog verloren en nu, totaal onverwacht, is er een nieuwe toenadering ontstaan. Zondag 31 mei kwamen zij bij ons ‘op visite’ en komende zondag brengen wij hen een tegenbezoek, wat een feest! De verantwoordelijken voor wat er destijds gebeurd is, hebben vergeving gevraagd en/of zijn weg gegaan. Nee, niet omdat we een gedeeld verleden hebben, maar omdat we van harte in Jezus Christus geloven, is er een groeiend besef van eenheid. Jezus Christus is altijd degene waar het in een christelijke / katholieke kerk of gemeente om gaat, die centraal staat en aanbeden wordt. Cultuurverschillen, interpretatie van de Bijbel en traditie kunnen afstand scheppen, Jezus Christus is altijd het fundament en de Goede Herder. Hij bindt gelovigen samen en schept een diepe band. De nadruk leggen op de verschillen door elkaar de maat te nemen, heeft al onnoemelijk veel leed veroorzaakt. Jezus Christus wil ons allemaal leren elkaar in liefde te verdragen en tot zegen te zijn. Daar staan wij voor, jij ook?

Geloof jij? ‘Dat kan ik niet.’ ‘Daar ben ik te nuchter voor.’ ‘Vroeger niet mee gekregen.’ ’Dat heb ik niet nodig.’ ‘Dat is niet voor mij.’ ‘Als God bestaat, waarom laat Hij ellende toe?’ Herkenbaar? Is geloven in God inderdaad een soort levenswijze of levensinstelling waar je voor kiest of niet? Net als het Nederlanderschap bijvoorbeeld. Heel veel mensen die in Jezus Christus geloven zijn er echter op één of andere manier diep van doordrongen dat Hij echt bestaat en leeft. Hun geloof is dat zeker te weten en vervolgens te vertrouwen op Jezus Christus. Sommigen zeggen niets van het bestaan van God te merken, maar ligt dat aan God? Hij is de verstrekker, direct of indirect, van alles wat goed is en weldadig. Door anderen en in de natuur stelt God het goede beschikbaar. Wie bedankt Hem daarvoor? Voor onze diepe afkeer van God droeg Jezus de doodstraf. Daardoor hoort Hij als we in geloof tot Hem bidden. De Heer stelt ons, door Hem te vertrouwen in staat om Hem te gehoorzamen en te dienen, maar wie wil dat? Geloof het!

Iemand echt vergeven is razend moeilijk. Wrok koesteren en haat dragen komen eerst want onrecht verdragen en vergeven, willen en kunnen maar weinigen. Maar andersom moet een ander ons wel vergeven wanneer we excuses hebben aangeboden, gestraft zijn of het wilden goedmaken. En dan verwachten we dat God als een goeierd nergens echt een punt van maakt en onze zonden en fouten wel door de vingers ziet. We bedoelden het immers niet zo kwaad! God moet dus zó zijn als we zelf niet willen zijn! Ten eerste is zo’n zelfbedachte god een idee-fixe en van geen enkele waarde. Ten tweede, het verblindt je om te zien hoe de God van de Bijbel wél is. God wil graag vergeven maar onrecht moet zijn rechtvaardige straf hebben. Precies daarom onderging Jezus Christus de doodstraf als volkomen onschuldige. Hij nam onze  terecht verdiende straf op zich. Maar let op: jouw en mijn zonden vergeeft God niet automatisch omdat Jezus er al voor gestraft werd. Vragen we om zijn vergeving, breken we radicaal met zonden en vertrouwen voortaan op Jezus, dán vergeeft God ons alles!

Help! Wat een ontevredenheid en boosheid! Er lijkt nauwelijks meer een onderwerp te zijn waarover niet en soms heel heftig wordt gebakkeleid, gedemonstreerd en zelfs gevochten. Sommigen denken dat uit chaos en ellende iets heel moois tevoorschijn zal komen, zoals ook Karl Marx en Hitler. De geschiedenis toonde hun ongelijk wel aan. Het besef dat wat jij niet wilt dat jou wordt aangedaan, je ook een ander niet moet aandoen, raakt steeds meer uit beeld. Jezus Christus besteedde heel veel tijd en aandacht om te laten zien hoeveel Hij om anderen gaf. Bij Hem stond en staat naastenliefde, na de liefde tot God, centraal. Dat is echter niet een kwestie van gewoon even de knop omdraaien. Als je altijd gehoord hebt voor jezelf te moeten opkomen, je eigen wensen en prioriteiten voorop te stellen, dan zit dat diep. Pak eens een Bijbel of open een bijbelapp en kijk hoe Jezus dat uitwerkte. Niemand is van nature tot echte liefde voor God en anderen in staat. Jezus wil iedereen die Hem dat vraagt, vergeven en veranderen. Waarom zou je dat niet vragen?