Evangelie Gemeente De Pionier

Wat nu volgt in het ‘Onze Vader’ is dit: ‘Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij hebben vergeven wie ons iets schuldig was.’ Hoezo hebben wij schulden bij God? En waarom kan Hij ons (wat dan ook) niet vergeven wanneer wij anderen hun schuld niet willen kwijtschelden? Om met dit laatste te beginnen: Schulden maken je afhankelijk van de schuldeiser en je verliest je vrijheid. Anderen hun (morele) schulden aan jou vergeven, is een daad van liefde en vergevingsgezindheid. Wij mensen zijn naar Gods beeld geschapen en God de Heer is volmaakt in liefde en absoluut rechtvaardig. Totaal niemand kan daaraan voldoen en daarvoor zijn we zelf aansprakelijk en dus schuldig. Hoe kan God ons onze schuld vergeven, kan Hij er niet ‘gewoon’ over heen stappen? Nee, dat zou immers onrechtvaardig zijn! Gods Zoon Jezus Christus nam de schuld van iedereen over die zijn vertrouwen op Hem gaat stellen. Als je dat doet dan blijkt dat uit een andere houding ten opzichte van de mensen om je heen: Jezus was jou genadig en dat wil je dan ook anderen schenken.

Je kunt lacherig doen over de bede in het ‘Onze Vader’: ‘Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben.’ De koelkast en de provisiekast liggen vól! Waarom zou je daarom bidden? Voor onvoorstelbaar veel mensen is het wel een dagelijks terugkerend gebed. Hoe dankbaar ben jij voor die overdaad? Hoe lang zal dat zo blijven? Jezus bedoelde het niet alleen praktisch. Hij zegt: ‘De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God.’ Want heeft ons lichaam tastbaar voedsel nodig, onze ziel iets heel anders. Geestelijk voedsel, dat zijn woorden van God die kracht bezitten om het waar te maken. Als Jezus maar één woord rechtstreeks tot jou spreekt, stroomt er leven in je ziel en dat merk je gelijk. Dat hebben we in de allereerste plaats nodig: het geestelijke brood dat Jezus zelf is: ‘‘Ik ben het brood dat leven geeft, ‘zei Jezus. ‘Wie bij mij komt zal geen honger meer hebben, en wie in mij gelooft zal nooit meer dorst hebben.’ Waarom laat jij je ziel dan nog honger lijden?

Misschien wel de minst begrepen zin uit het ‘Onze Vader’: ‘laat … uw wil gedaan worden op aarde zoals in de hemel.’ Wat God in de hemel doet, engelen, heiligen, prima, maar waarom bidden dat zijn wil ook aarde gebeurt? Dit heeft alles te maken met wat Jezus Christus op aarde heeft gedaan en Gods Geest nu op aarde bekend maakt. Gods Zoon is mens geworden om Gods wil voor Hem op aarde uit te voeren. God vroeg Hem om in onze plaats de straf op zich te nemen die wij, mensen, verdienden. Want de straf voor onze zonden, voor onze opstandigheid tegenover God, is de doodstraf. Door die straf op zich te nemen, heeft Jezus het weer mogelijk gemaakt dat wij God als Vader leren kennen. En God wil niets liever dan dat alle mensen Hem leren kennen als Vader en dan kunnen doen wat Hij vraagt. Wanneer mensen luisteren en breken met een leven zonder God, is er gejuich in de hemel, onophoudelijk. Bidden dat Gods wil ook hier gaat gebeuren, zal alles anders maken. Ook voor jou!

De derde zin in het ‘Onze Vader’ is ‘Uw koninkrijk kome’. Dus niet het rijk van Trump of Poetin of welke sterke en sterfelijke figuur dan ook, maar het Rijk van Jezus Christus. Waarom droeg Jezus ons op daarom te bidden? Omdat dat gebed een geweldige verwachting uitdrukt en ons hoop geeft op een andere wereld. Door zo te bidden zeggen we ook dat wij mensen niet in staat zijn een perfecte wereld tot stand te brengen en wie is daar niet van doordrongen? Jezus droeg op ons dit te vragen en gaat het dus ook tot stand brengen. En diegenen die naar de vervulling uitzien, die geloven dat God het gaat doen, zullen daarvan getuigen zijn. Maar als je niet gelooft dat God en de Zoon van God, Jezus Christus, daartoe in staat is, waar hoop je dan nog op? Gaat AI ons redden? Komt er een evolutionaire sprong voorwaarts waardoor we alle problemen kunnen oplossen? ‘Uw koninkrijk kome’ is veel realistischer en vraagt heel wat minder fantasierijk geloof! Jezus maakt altijd zijn woorden, zijn beloftes wáár, geloof het of niet!

Wie kent niet het ‘Onze Vader’? Het is een gebed gericht tot God in de hemel en ons geleerd door Jezus Christus. Is dat vergelijkbaar met de songtekst van een lied als ‘You never walk alone.’? En dus iets wat de bidders of zangers een goed gevoel geeft? Is er niet meer mee aan de hand? Jezus zei: ‘Onze Vader”, dus een gebed gericht tot zijn Vader en de onze. Niet tot onze aardse vaders, tot God de Allerhoogste. Tot Hem zo bidden mag je als je in Hem gelooft. Bidden tot iemand waarvan je niet gelooft dat die bestaat, is jezelf voor de gek houden. Als je wel in God en zijn Zoon Jezus gelooft, leert het ‘Onze Vader’ hoe we tot God mogen bidden en Hij ons hoort! Nu kan een kind van zeg, 5 jaar wel haar vader vragen om een smartphone, maar geeft hij dat ook? Vragen we dat Gods Naam geheiligd wordt, aanbeden en vereerd, zoals Jezus deed. Dat zegent God de Vader! Hij weet wat goed voor ons is. Waar zijn die bidders?

God bepaalt wat recht  en rechtvaardig is, staan wij dan niet vreselijk in ons hemd omdat we het zelf willen uitmaken? In de eerste plaats tegenover God, maar hoogst zelden reageert de Heer zó dat onze ogen meteen ervoor opengaan. Maar ook omdat we niet kunnen omgaan met botsende rechten zoals mensenrechten, en heeft een ongeboren mensenkind geen rechten? Wij zijn geneigd partijdig en subjectief te oordelen. Erkennen dat God absoluut rechtvaardig is, in elk opzicht onpartijdig, eerlijk en waarachtig, is dat niet bevrijdend? Want er is geen enkel onrecht dat onopgemerkt en onbestraft blijft. Ook mensen die grote misdaden hebben gepleegd en menen door zelfmoord aan vervolging te kunnen ontkomen, kunnen aan Gods oordeel niet ontsnappen. Hoe serieus recht is bij God zien we als we kijken naar het afgrijselijke lijden en sterven van Gods Zoon Jezus. Hij onderging vrijwillig de dodelijke straf voor de zonden / misdaden die wij plegen. Hij, totaal onschuldig en heilig, werd volkomen verpletterd, lichamelijk en psychisch, in jouw en mijn plaats. Wie gelooft in Jezus Christus spreekt God vrij, wantrouw dat toch niet!

‘Ik sta voor de deur en klop aan. Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik binnenkomen, en we zullen samen eten, Ik met hem en hij met Mij.’ Woorden van Jezus Christus nadat Hij teruggekeerd was naar de hemel. Jezus bedoelt hier niet je huisdeur, wel de deur van je hart. Wil je opendoen voor Hem? Intrappen of openbreken zal Hij nooit doen want Hij houdt van je! Je hart openen voor Gods Zoon Jezus wil zeggen dat je Hem serieus neemt en wil luisteren. Hij wil, staat hier, samen met je eten. Wat bedoelt Hij daarmee? Een rechter zal nooit of te nimmer een beklaagde aanbieden om samen te eten. Opendoen voor Jezus Christus betekent niet dat Hij je veroordeelt of afwijst! Met Jezus samen eten betekent een nieuwe toekomst ingaan. Toegeven dat je Jezus Christus nodig hebt om zo te kunnen gaan leven als God bedoelt heeft voor je. Hij is jouw Maker, jouw Schepper, Hij weet waarom Hij jou in deze tijd hier wilde hebben. Waar blijf je als je Jezus buiten laat staan?

Er bestaat een soort religieuze supermarkt waar je al shoppend je geloof samenstelt en de god kiest die jou aanstaat. Wat voor god ook, maar die krijgt dan je aandacht en eerbied en moet voor goede dingen zorgen. Een stap verder gaan diegenen die menen dat er maar één God is, hoe die ook heet. Tot die mensen zegt de apostel Jacobus: ‘U gelooft dat God de enige is? Daar doet u goed aan. Maar de demonen geloven dat ook, en ze sidderen.’ Nu komen we bij de waarheid die de Bijbel beklemtoont: Waarom zouden boze geesten sidderen voor God, de Allerhoogste? Omdat zij, tuk op onze bewondering en verering, de ontzagwekkende majesteit van God en de Zoon van God, Jezus Christus, kennen. Want alleen Jezus komt onze aanbidding toe en alleen Hij geeft het geloof waardoor de angst voor de dood en voor het oordeel van God, verdwijnt. Demonen misleiden en bedriegen ons, maar zoveel mensen trappen daar in. Jezus zei: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand kan bij de Vader komen dan door Mij.’ 

Schokkende beelden zien we op tv van de bosbranden in Frankrijk en Spanje. Wat een ontzagwekkend en vreselijk fenomeen is bosbrand op zo’n schaal. Velen omschrijven het als apocalyptisch, d.w.z. het doet denken aan het vergaan van de wereld zoals in de Apocalyps staat. De Apocalyps is het bijbelboek Openbaring. Petrus schrijft: ‘De Dag van de Heer zal komen als een dief. De hemelsferen zullen die dag met luid gedreun vergaan, de elementen gaan in vlammen op, de aarde wordt blootgelegd en alles wat daarop gedaan is komt aan het licht.’ In Openbaring staat dat gedetailleerd uitgewerkt. God beheerst de macht van het vuur en wij, schepselen, zijn daar weerloos tegen. Is dat pure bangmakerij van bijgelovige figuren of zit er een kern van waarheid in? Er is een bepaalde parallel met de zondvloed in Noachs tijd. Alleen dankzij Gods ingrijpen konden 8 mensen in die ark overleven. Nu is Jezus Christus die reddingsboei en alleen door in Hem te geloven, ontkom je aan dat verwoestende vuur van Gods oordeel. Hij onderging het oordeel aan het kruis voor wie in Hem geloven.

God moet dit, God moet dat, moet zus, moet zó! Doet Hij wat wij willen, dan misschien besteden we aandacht aan Hem. Zou de regering van ons land zo’n houding kunnen accepteren? Al enkele eeuwen staat boven iedere wet ‘…. bij de gratie Gods…’Het besef was sterk dat boven de overheid God staat en dat Hij uiteindelijk alles bestuurt. Accepteren mensen de overheid niet, zoals de autonomen, dan komen ze vroeg of laat met het gezag van diezelfde overheid in botsing. In een land zonder overheid regeert het recht van de sterkste. Daarom is het Grote Gebod, God lief te hebben en onze naaste als onszelf. En precies dat is de allergrootste uitdaging voor iedereen. Misschien zou je het wel willen, maar hoe doe je dat? God voorzag dat dilemma al met de schepping van de mens. Daarom kwam zijn Zoon, Jezus Christus, als een van ons op aarde leven. Hij leefde zoals God dat van iedereen vraagt. Alleen nam Hij onze schulden bij God over en loste ze in door te sterven. Jezus maakt het mogelijk te doen wat God vraagt!